Het coronavirus raakt ons allemaal. We weten niet wanneer ons leven weer normaal wordt. Volhouden wordt dus lastiger. Daar hebben we elkaar hard bij nodig. Daarom zetten we de schouders onder Aandacht voor elkaar. Een landelijk initiatief om nog meer naar elkaar om te kijken. Wij delen verhalen van inwoners.

foto van Karin ter Maat
“Fijn dat de gemeenteraad besluiten blijft nemen”

Wie ben je en hoe was jouw tijd voor corona?

“Ik ben Karin ter Maat uit Harfsen, 36 jaar en moeder van een meisje van 3 en een jongen van 10 maanden. Ik ben raadslid voor de VVD en aanspreekpunt voor duurzame energie, sport, cultuur en landbouw. Ik werk ook drie dagen voor het ministerie van Justitie en Veiligheid in Almelo en daarnaast geeft ik vanuit huis juridisch advies op aanvraag. Ik geef maandelijks bingo in het verzorgingstehuis als vrijwilliger en sport graag. Ik rijd paard, heb een eigen paard, en doe aan bootcamp.”

Wanneer was voor jou de invloed van corona het grootst?

“Dat was half maart, tijdens de eerste lockdown. Kraambezoek hield op en onze dochter ging niet langer naar de kinderopvang. Het werk van mijn man kon gelukkig wel doorgaan. Dat is veel in de buitenlucht. Als raad gingen we digitaal vergaderen. We zijn hiermee goed ondersteund zodat de besluitvorming kon doorgaan. Erg belangrijk voor onze inwoners om door te kunnen met plannen.”

Hoe heb jij je aangepast aan de omstandigheden? En hoe beleef je het nu?

“De eerste lockdownperiode viel samen met mijn bevallingsverlof. We hebben als gezin gelijk geschakeld. Wat kan wel? In deze tweede lockdown is de uitdaging om werk en de kinderen te combineren.  Persoonlijk contact mis ik erg. De ontmoeting met andere raadsleden, insprekers en bestuurders tijdens de politieke avonden. Het informele. De lijnen zijn wat langer geworden. Ook mis ik de sportieve uitdaging van sporten in een groep. Maar we zijn allemaal nog gezond en moeten kijken wat er wel kan en zoeken naar oplossingen.”

Wat uit deze tijd wil je meenemen naar de toekomst?

“Ik hoop dat we snel weer terug kunnen naar elkaar ontmoeten. Nu start je de computer en begin je met vergaderen, het informele praatje is er een beetje af. Ik wens iedereen goede feestdagen toe. Dat we gezond kunnen blijven vind ik het allerbelangrijkste. Als dat moet door afstand te houden van anderen, om onze ouderen en mensen met een zwakkere gezondheid te beschermen tegen het virus, dan doe ik dat met alle liefde. Dit jaar geen vuurwerk, maar wel sterretjes!”

Deel dit artikel